......................................
ทุกๆ ทีที่ลืมตา...... สิ่งที่มาทักทาย...คือความเหงา มองไปทางไหน.....ก็เจอแต่ความว่างเปล่า เหงา...เหงา....และก็เหงาเรื่อยมา อยากจะมีใครสักคน...... ที่พอตื่นขึ้นมา ก็เจอหน้า หลับก็ฝันเห็น....เห็นกันทุกเวลา แต่ไม่รู้เมื่อไหรนะ.....จะได้เจอ
....................................ท้องฟ้ายังกว้างกว่าเก่าเส้นขอบฟ้าเส้นบาง ยังกางกั้นความรู้สึกห่วงหา คนผูกพันยังวนเวียนอยู่ตรงนั้น...ที่หัวใจ...ผืนน้ำและแผ่นฟ้าสุดสายตาที่เหมือนว่าจะชิดใกล้แต่ความจริงคือสองสิ่งที่ห่างไกลไม่เคยใกล้กันได้เลยสักคราท้องฟ้ายังกว้าง กว่ากว้างหัวใจที่เบาบางยังอ่อนล้าความรักระหว่างเราที่เป็นมา"เราผูกพันกันจริง"หรือว่า......เป็นความใกล้ แค่น้ำกับฟ้า...ไม่แน่ใจ.........**********.....
เย็นย่ำ ฮัมเพลง อาทิตย์ อับแสง... ตกฟ้า
|
อัสดง แลฟ้าทะเล โพล้เพล้ เว้งค่ำ... นภา
|
มวลหมู่ สกุนา เพรียกหา ร้องเรียก... กู่รัง
|
..
สนธยา ป่าเขา ลำเนา... พืช ไพรพง สะอื้น หลับลง... ค่ำแล้ว (วิกรมณ์)
|
|
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น