แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ เย็นค่ำอาทิตย์อัสดง แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ เย็นค่ำอาทิตย์อัสดง แสดงบทความทั้งหมด

วันเสาร์ที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2555

.เย็นค่ำ อาทิตย์ อัสดง

ยามเย็น 



......................................



ทุกๆ ทีที่ลืมตา......
สิ่งที่มาทักทาย...คือความเหงา
มองไปทางไหน.....ก็เจอแต่ความว่างเปล่า
เหงา...เหงา....และก็เหงาเรื่อยมา
อยากจะมีใครสักคน......
ที่พอตื่นขึ้นมา ก็เจอหน้า
หลับก็ฝันเห็น....เห็นกันทุกเวลา
แต่ไม่รู้เมื่อไหรนะ.....จะได้เจอ
....................................




ท้องฟ้ายังกว้างกว่าเก่า
เส้นขอบฟ้าเส้นบาง ยังกางกั้น
ความรู้สึกห่วงหา คนผูกพัน
ยังวนเวียนอยู่ตรงนั้น...ที่หัวใจ
...ผืนน้ำและแผ่นฟ้า
สุดสายตาที่เหมือนว่าจะชิดใกล้
แต่ความจริงคือสองสิ่งที่ห่างไกล
ไม่เคยใกล้กันได้เลยสักครา
ท้องฟ้ายังกว้าง กว่ากว้าง
หัวใจที่เบาบางยังอ่อนล้า
ความรักระหว่างเราที่เป็นมา
"เราผูกพันกันจริง"หรือว่า...
...เป็นความใกล้ แค่น้ำกับฟ้า...ไม่แน่ใจ


.........**********.....

เย็นย่ำ ฮัมเพลง อาทิตย์ อับแสง... ตกฟ้า

อัสดง แลฟ้าทะเล โพล้เพล้ เว้งค่ำ... นภา

มวลหมู่ สกุนา เพรียกหา ร้องเรียก... กู่รัง
..
สนธยา ป่าเขา ลำเนา... พืช
ไพรพง สะอื้น หลับลง... ค่ำแล้ว (วิกรมณ์)