วันเสาร์ที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556

..ไม่มีคำว่าแพ้... หากว่าเราได้เริ่ม

Photo
ไม่มีคำว่าแพ้หากว่าเราได้เริ่ม
ไม่มีคำว่าอยู่ที่เดิมหากเราได้ค้นหา
ไม่มีคำว่าเป็นที่หนึ่งหากยังต้องพึ่งพา
ไม่มีคำว่าดีกว่าหากว่าเราไม่ตั้งใจ

คนจะสงสัยในสิ่งที่ท่านพูด
แต่เขาจะเชื่อในสิ่งที่ท่านทำ

ชีวิตในบางครั้ง
ความอยุติธรรมก็คล้ายเป็นเรื่องถูกต้อง
ความเจ็บปวดก็คล้ายเป็นสิ่งที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง
ความเสียเปรียบก็อาจถูกยัดเยียดให้
ความพ่ายแพ้ก็อาจเกิดขึ้นได้อย่างไม่คาดฝัน
คนที่เข้มแข็งเท่านั้นจึงจะสามารถทนรับเอาไว้ได้
เพื่อที่จะกอบกำทุกอย่างกลับคืนมา

ดอกไม้สวยอยู่บนต้น
จะหล่นก็ต่อเมื่อ มีใครมาเด็ด

เพื่อนที่ดีมีหนึ่งถึงจะน้อย
ดีกว่าร้อยเพื่อนคิดริษยา
ดุจก้อนเกลือเค็มนิดหน่อยด้อยราคา
ยังมีค่ากว่าน้ำเค็มเต็มทะเล

มีเม็ดทรายนับไม่ถ้วนจำนวนทราย
คนทั้งหลายนับไม่ถ้วนในคุณค่า
ทรายจะแกร่งก็เพราะผ่านกาลเวลา
คนจะกล้าก็เพราะผ่านความอดทน



รอยเท้าที่ยาวไกล
เมื่อมองกลับไป
บ่งบอกได้ในผลงาน
บางรอยอาจมีชำรุด
เพราะสะดุด จุดขวากหนาม
ฟันฝ่าจนรอยงาม
เก็บเป็นนิยามของความภูมิใจ
เงินไม่ได้สร้างมิตรแท้มากเท่าศัตรูจริง..
........

การรอคอยไม่เคยทำให้เหนื่อยใจ, ถ้ารู้ว่ามีใคร,
 เขารอเราอยู่เหมือนกัน...
...****



วันอังคารที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556

บนทางแยก

สีชม
******* บนทางแยกแปรเปลี่ยนแค่เวียนผ่าน
เมื่อถึงกาลหันเหก็เทหัน
เชื่อมโยงพามาพบบรรจบกัน
สร้างสัมพันธ์แปลกใหม่ให้มีมา
ทุกๆสิ่งบนทางยังว่างเปล่า  
ทุกๆอย่างบางคราวแค่โหยหา
ทุกๆย่างก้าวออกนอกเวลา
แค่นำพาได้เห็นได้เป็นจริง
สายตามองจ้องจับกับข้างนอก
มันเหมือนบอกความในให้กลอกกลิ้ง
ทุกๆอย่างที่เห็นไม่เป็นจริง
ทุกๆสิ่งมันหายตามรายทาง****
**************************************
กำลังใจจากกุหลาบสีชมพู

.วันวาเลนไทน์

**สีชมพูสีแดงอันหวานหอม
ช่วยรวมสองสายใยความผูกพัน
ร่วมสานฝันความหวานให้จิตใจ
จำเธอไว้ตลอดกาล วาเลนไทน์**
สีแดง
****
**
กุหลาบแดงแจ้งเป็นสื่อคือความรัก
กุหลาบปักลงกลางใจให้คิดหวน
กุหลาบแดงกลิ่นหอมนานพานรัญจวน
กุหลาบชวนใจให้ช้ำระกำทรวง

วาเลนไทน์ปีที่แล้วกุหลาบสวย
รักปลูกด้วยกุหลาบใจที่ห่วงหวง
วันคืนผ่านรักคงมั่นฝันลมลวง
สิ้นปีล่วงเลยผ่านพ้นจนรักลา

กลีบกุหลาบกระจายหล่นใจแทบขาด
กลีบกุหลาบบาดหัวใจยากรักษา
หนามแหลมคมคอยทิ่มตำกรำน้ำตา
ไหลหลั่งมาอาบสองแก้มแทบวางวาย

กุหลาบแดงแจ้งประจักษ์รักขมขื่น
ทุกวันคืนวาเลนไทน์ขอห่างหาย
ขอหลบมุมอยู่อย่างคนที่เดียวดาย
สิ้นสลายวาเลนไทน์ให้วายปราณ

เปรียบกุหลาบแรกแย้มรักสดสวย
พอเริ่มโรยเปรียบดั่งรักเริ่มหมดหวาน
พอร่วงหล่นรักหลุดลอยคอยจนนาน
อันตธานดอกโศกครองจองใจแทน.****
0****.....***
ส้ม***
********
ดอกกุหลาบยังไร้ในไออุ่น
หอมละมุ่นยังไม่เจอยังเพ้อหา
ยังไร้คู่ชู ชื่นยื่นอุรา
วาสนาคนไร้คู่ใครอยู่เคียง...
*************
********************
***

วันพฤหัสบดีที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555

..จากใจคนหนึ่ง..ให้กับซากความรู้สึกในบางเสี้ยวส่วน

****************************oooooooooo*********************************************

ถึงคนบางคน..ที่เคยทำให้รู้สึกว่า 'มารยาท'คือคำสวยๆที่เอาไว้ทำลายน้ำใจอย่างนิ่มนวล..

...ก็แค่คนผ่านไปในชีวิต...
ต่างความคิดมิตรภาพแค่ฉาบฉวย
หากเส้นกั้นคั่นคนแค่จน-รวย
จะวาดฝัน..สวย-สวย..ก็ป่วยการ
...อย่าได้แคร์แค่วันวานที่ผ่านผัน
คงสักวัน..ความมืดมนจะพ้นผ่าน
คนที่เห็นเราไร้ค่า..อย่าเจ็บนาน
แค่เศษหนาม..มันระรานให้ระคาย...
...คนหยามคน..อย่าไปแคร์แค่คนหยาม
หยุดคำถาม..ว่า'ทำไม'..ไร้ความหมาย
คนพรรค์นี้..อยู่ใกล้ไป..อันตราย
ขอลาขาด..จนวันตาย..ทุกชาติไป
...พอกันที..สิ่งดี-ดี..ที่ไร้ค่า..
ไม่มีวันข้างหน้า..หรือวันไหน..
เพราะเกลียดแล้ว..เกลียดเลย..ไร้เยื่อใย
คนดูถูก-หยามน้ำใจ..เกลียดเหลือเกิน*************
*******************************

ต่อต่อท้ายนิดนึงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆคนเราน้านเวลา...เริ่ม.

."รัก"นั้น่***

แต่จะลืมกับอยากกวางา่




.. ใจข้า

ดึกเงียบ ใจข้าหาเงียบไม่
ยังวุ่นไหวเหว่ว้าอาการหนัก
ครวญคิดถึงคนดีสุดที่รัก
โอ้ใจเอย มิพักหลงรักเธอ..............
............................................

******************************











....................................
ใจเอย...อย่าหลงปลงเสียบ้าง
จงละวางความระส่ำระกำไหว
เฝ้าว้าวุ่นวูบวาบปวดปลาบใย
เขาจากไป...อย่าได้แคร์แค่กัดฟัน...
.......ใช้เวลาเยียวยารักษาจิต
เลิกครุ่นคิดถึงแต่"เธอ"เลิกเพ้อฝัน
เอาความจริงเข้าข่มถมใจพลัน
มองถึงวันข้างหน้า...ชะตาเรา

....................................


 
 
........................................................................................
คือความคิดถึงรำพึงเพ้้อ
ดึกด่ำละเมอครวญเพ้อหา
ใช่ความผิดหวังพังอุรา
แหม... คุณย่าหาเรื่องให้เปลืองใจ

คือความ คิดถึง คิดถึง คิดถึง
จึงเพ้อรำพึงอาวรณ์ไหว
เกิดมาไม่เคยคิดรักใคร
รักครั้งนี้ฝังในหัวใจนัก

..........................................................
ดถึง..
ครวญ...ละเมอเพ้อร่ำหา
วอนรัก..ฝากเพลงลมพัดพา
แทนวาจา..แทนใจ..มอบให้เธอ..........................

.................................................................................
-----------------------------*************
เรียบเรียงคำร้อย
แทนถ้อยดวงจิตแสนคิดถึง
ฝากเพลงถึงเธอเพ้อรำพึง
ซ่านซึ้งตรึงใจมอบให้เธอ


***********
******************ฝฝันดี***********นร้า********ชาวโลก******ที่น่ารัก**-*-*******************************************************************


*

วันอังคารที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555

.กลอนให้กำลังใจ


หนึ่งสมอง สองมือ ต้องไขว่คว้า เมื่อมีปัญหา ขึ้นมา ต้องแก้ไข

หนึ่งสมอง สองมือ ต้องไขว่คว้า
เมื่อมีปัญหา ขึ้นมา ต้องแก้ไข
เหนื่อยและท้อ ขอพักหน่อย ไม่เป็นไร
ให้มีแรง ลุกขึ้นใหม่ ได้อีกครา
*************
คนเราก็เป็น แบบนี้ กันทั้งนั้น
มีสุขสันต์ โศกเศร้า เท่ากันแหละหนา
ความสำเร็จ แต่ละครั้ง กว่าจะได้มา
ต้องแลกด้วย เหงื่อและน้ำตา แทบทุกคน
*******

ขอเป็นอีก หนึ่งแรงใจ ให้คนสู้
ให้เธอรู้ ว่าเธอ ยังมีหวัง
ขอส่งแรงใจ ให้เธอ  มีแรงพลัง
ไปยังฝั่งฝัน ที่เธอวาดหวัง และตั้งใจ...
***************************************************************************
รอยเท้าที่ยาวไกล
เมื่อมองกลับไป
บ่งบอกได้ในผลงาน
บางรอยอาจมีชำรุด
เพราะสะดุด จุดขวากหนาม
ฟันฝ่าจนรอยงาม
เก็บเป็นนิยามของความภูมิใจ..
********************************************************
มีเม็ดทรายนับไม่ถ้วนจำนวนทราย
คนทั้งหลายนับไม่ถ้วนในคุณค่า
ทรายจะแกร่งก็เพราะผ่านกาลเวลา
คนจะกล้าก็เพราะผ่านความอดทน...
***************
ดวงตะวันจะลับฟ้า
ดวงดาราจะลับเลย
แต่ใจก็ไม่เคย
ที่จะละเลยความห่วงใย........
*******************************
ค่ำคืนนี้ดาวพราวนภากว้าง
เธออยู่กลางดวงตาที่สุกใส
เหมือนมีดาวล้านดวงคอยห่วงใย
เหมือนมีใครคนหนึ่งคอยปลอบโยน..
*****************************************
ทุกคราวที่นึก…
เธอจะอยู่ในส่วนลึกของใจฉัน
แม้ในยามที่ทุกข์เศร้าหรือเหงางัน
“แค่เพียงหลับฝัน”
เธอจะปลอบฉันให้คลายเศร้าใจ..
***********
เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ต้องเจอกับวันใหม่
มันไม่นานเท่าไรหรอกใจจ๋า
แม้วันนี้คนดีมีน้ำตา
แต่ประเดี๋ยวท้องฟ้าก็เปลี่ยนไป
เปลี่ยนให้รู้ว่าอะไรไม่คงทน
ไม่ว่าความสับสนหรือหวั่นไหว
มันเดินทางแวะเข้ามาถึงเวลามันก็ไป
สิ่งที่อยู่อีกนานตั้งเท่าไหร่คือหัวใจที่โชกโชน..
*******************************
ยามที่เธออ่อนล้า..
รับรู้ได้ จากแววตา ที่หวั่นไหว
ไม่มีใคร คอยเคียงข้างช่วยปลอบใจ
ขอเป็นฉันได้ไหม…ดูแลเธอ
จะคอยเป็น กำลังใจ อยู่ข้างหลัง
รับรู้และรับฟัง เรื่องราวของเธอเสมอ
ความห่างไกล..ก็ไม่อาจกางกั้นความผูกพัน ที่ให้เธอ
ขอเพียงรู้ไว้เสมอ กำลังใจจากฉัน มีให้เธอ…ทุกนาที..
**************************

อยากบอกว่า “ขอบคุณ”
สำหรับความอบอุ่นเมื่ออยู่ใกล้
ขอบคุณสำหรับ..ความอาทรห่วงใย
ขอบคุณจากหัวใจ..จากใจจริง.
*****************************************
***************
ฟ้าหลังฝนในวันหน้า…..
รู้ไหมว่างดงามแค่ไหน
ยอมช้ำวันนี้แล้ววันหน้าคงภูมิใจ
เมื่อหันหลับมามองใหม่
พบเพียงเศษความหวั่นไหวของวันวาน.
*****
ไม่มีสิ่งใดจะมอบให้
นอกจาก….ความจริงใจที่เต็มปรี่
เริ่มต้นผูกพันกันวันนี้
เพื่อมิตรไมตรีที่ดี..ตลอดไป
เราต่างก็…มีไฟฝัน
พร้อมจะสร้างสรรค์..เพื่อวันใหม่
ขอให้เรา….ต่างเป็นกำลังใจ
เพื่อไปสู่จุดหมายที่…ยังรอ.
**************************
หากว่าเธอท้อแท้
หรืออ่อนแอในวันไหน
ฉันคนนี้จะขอเป็นกำลังใจ
ให้เธอตลอดไปนานเท่านาน..
***********************************

***************************************

ส่งคนดีเข้านอน

*************************************************
ในคืนที่ท้องฟ้าไร้ดวงดาว
ทุกเรื่องราวของเราเป็นแค่ฝัน
อยากบอกเธอว่ารักนะคนผูกพัน
แม้อาจเป็นแค่ฝันที่ไร้สิ้นหนทาง

ก่อนจะหลับตาลงนอนในคืนนี้
ขอใช้ทุกนาทีบอกหัวใจที่อ้างว้าง
ว่ามีใครหนึ่งคนยืนอยู่ริมสุดของปลายทาง
เพื่อให้หัวใจที่บอบบางดวงนี้ได้หลับฝันดี



ความรักเหมือนกระจกบางใส
บอบบางจนน่าหวั่นใจ...ก็เท่านั้น
รับรู้การมีอยู่ของกันและกัน
เธอเลือกที่จะเชื่อมั่น...หรือหวั่นใจ


ห่างไกลหลายองศา
สักวันนึง ยังอาจมาชิดใกล้
แค่กระจกบางๆขวางกั้น หวั่นอะไร
ถ้าเรามีสายใย ที่เชื่อมกัน 


ไม่จำเป็นต้องคาดหวังสิ่งใด
ให้ทุกอย่างเป็นไป...ตามแต่ใจเท่านั้น
รักษา ตัวเองดีๆนะ คนสำคัญ
เราจะก้าวไปด้วยกัน...ดีกว่าถูกขวางกั้นด้วยรอยร้าวในใจ**
**************************************************
คงหลับไปแล้วใชไหม
เสียงกล่อมส่งผ่านไปในความฝัน
รับรู้หรือเปล่าส่งให้ทุกคืนวัน
กระซิบบอกเธออย่างนั้น...ว่าฝันดี**
**************************


 ฝากหมู่ดาว..ในรัตติกาล..แสนเหงา
ฝากดูแลเขา...ให้ข้ามผ่าน..คืนเหน็บหนาว
ฝากสายลม...รับฟัง..ทุกเรื่องราว
และฝากลบ...ความเหงาที่แสนยาว..ในหัวใจ

..ขอเถอะนะ...จันทรา..
ดูแลเธอ...จนกว่า..จะหลับใหล
คำขอ..เพียงนิด...จากคนไกลไกล
ที่ทำได้...แค่ห่วงใย..ไกลไกลเธอ

..ขอให้คนที่แสนดีของฉัน..
หลับฝัน...อย่ามีความสุข..เสมอ
ขอสรรพสิ่ง...ต่าง-ต่าง..โปรดดูแลเธอ
แม้คนที่เธอฝันเพ้อ...ไม่ใช่ฉัน..ก็ตาม 


*******************************